16 maart - La Grande Bellezza

la_grande_bellezza

Zondag 16 maart
Aanvang 15.00 uur

La Grande Bellezza
met Italiaans Menu na afloop bij Le Mirage


Regisseur: Paolo Sorrentino | Cast: Toni Servillo, Carlo Verdone, Sabrina Ferilli | Jaar: 2013

La Grande Bellezza is een dronken, gulle, swingende, extravagante, zichzelf tackelende reis naar het einde van de nacht. Over ouder worden, weemoed en de schitterende holle pretenties waarmee we ons onderweg wapenen. La Grande Bellezza is niet een verhaal, maar een gevoel. Een sprekend tableau vivant. La Grande Bellezza is bij de uitreiking van de Acadamy Awards bekroond met een Oscar voor de Beste Buitenlandse Film en werd door de lezers van De Volkskrant verkozen tot film van 2013.

In Fellini’s klassieker La dolce vita speelde Marcello Mastroianni een luie journalist in Rome op zoek naar liefde en verlichting van z'n kabbelende bestaan. Regisseur Paolo Sorrentino maakte daar een eenentwintigste eeuwse, sarcastische, gitzwarte variant op.
De hoofdpersoon in La Grande Bellezza is Jep Gambardella, die ooit een succesvolle roman schreef, er nooit in slaagde een tweede boek te voltooien, maar die wel vrouw na vrouw verovert. Hij stort zich nog elke avond in het nachtleven van Rome. Maar als hij 65 jaar is geworden, wil hij zich weer gaan toeleggen op schrijven. Hij gaat op zoek naar de schoonheid van het leven. Via zijn bitterzoete herinneringen schildert Sorrentino een fascinerend portret van Rome, de eeuwige stad.
La Grande Bellezza is een verhaal over gemiste kansen, maar ook over het besef dat andere keuzes misschien niet eens zoveel verschil hadden gemaakt. Punt is: de schrijver zal het nooit weten. Dan maar feest vieren dus. Rome is dood. Lang leve Rome.
En zo zweeft en zwiert de film van het ene beeld naar het andere. Elegant. Glamoureus. ‘Het mooiste Rome dat je ooit op film hebt gezien,’ oordeelde De Volkskrant. ‘Pure schoonheid, een overrompelende ervaring.’ NRC Handelsblad: ‘Een filmische ‘stream of consciousness’ op z’n best.’
Je zou La Grande Bellezza ook kunnen zien als een pleidooi voor pretentieloos je best doen. Want alle personages met pretenties moeten het ontgelden in de film. Of zoals de hoofdpersoon stelt: ‘We proberen allemaal maar wat in het leven, sta elkaar alsjeblieft bij.’